Whaaaaaaaaa, een stok tegen mijn hoofd... Da doet pijn, TRUT!

Zo had ik dit bericht kunnen beginnen, maar ik doe het niet. Ik lees al een tweetal jaren verschillende blogs, steeds meer en meer, en zo stokjes vind ik het ergerlijkste verschijnsel op zo'n blog.
Al in den beginne van het blogleestijdperk had ik mezelf voorgenomen NOOIT mee te doen aan stokjes, mocht ik ergens het idiote idee krijgen om een blog te starten.

Want eigenlijk, een blog bijhouden is alleen maar tijdverspilling (niet dat eentje lezen zoveel productiever is, maar enfin) en waarom zou je in godsnaam je leven zomaar open en bloot op het grote boze Internet willen smijten? Nuja, ondertussen beklad ik mijn eigen stukje online papier en ben ik verantwoordelijk voor één van de miljarden amateuristische schrijfsels, onwaarheden en persoonlijke wijsheden die er dagelijks bij komen.

Euhm,... ahja, stokjes! Bah, je leest dan dagelijks knappe stukjes, interessante schrijfsels en leuke anecdotes maar dan wordt dat daar ontsierd door een "stokje". Omdat het leuk is om te schrijven wat je tien jaar geleden deed (hoe moet ik dat nog weten, ik was er 10 en toen bestond alleen school en niks doen), of 10 minuten geleden (toen was ik mij aan het opjagen over het hele stokjesfenomeen, en in mijn neus aan het peuteren), of wat ik over 10 dagen ga doen (plannen maken is voor mietjes!). Weg persoonlijkheid, here comes mass production!

Lentesneeuw heeft dus met een stok gegooid... "Uw top 7 van leesgrage blogs" en ik zit daar in. Op zeven. Het _laatste_. Omdat ik nieuw ben in blogland. Omdat ik aandacht nodig heb.
't Is dat ik het doe voor de aandacht eh, twee man en een paardenkop is publiek genoeg. Ik word nu al zenuwachtig bij het gedacht aan 2 paardenkoppen.
Ik haat paarden!

* bedankt Lentesneeuw voor de vermelding in je top 7, maar ik doe dus niet aan stokjes ;-) *