Het is allemaal niet zo gemakkelijk meer om te schrijven. Vroeger was ik een opgejaagd mannetje dat altijd en overal een mening over had en die heel graag aan de hele wereld meedeelde.
Tegenwoordig ligt het allemaal veel genuanceerder: ik heb mij bedacht dat het allemaal heel gemakkelijk is om uw gal te spuien op het internet maar dat 99% van de mensen op het internet er geen behoefte aan hebben om mijne zever te lezen. Er zelf iets aan doen, het verkondigen op café tussen pot en pint of ze gewoon voor mezelf houden, is wat ik nu meer en meer doe.
Wat moet ne mens dan wel schrijven op zijn blog? Na nog een beetje nadenken, was ik er van overtuigd dat ik er niet in zou slagen om iets te schrijven dat meer mensen zou interesseren en dus bleef het hier stil.
Het bleef lang stil, want "de wereld" heeft er geen zaken mee hoe slecht ik er aan toe was toen mijn relatie eindigde of hoe geweldig euforisch ik mij voelde toen ik al liftend Stockholm bereikt had. We zijn "gezegend" met microblogging tools à la Twitter en Facebook waar er snel iets kan neergesmeten worden voor het publiek dat je zelf bepaald. Sneller, gemakkelijker en met een grotere respons.
Naast dat, eerder negatieve punt, komt er ook bij dat mijn toekomstidee de laatste 2 maanden regelmatig drastisch gewijzigd is met als gevolg dat ook mijn tijdsbesteding anders is. Voor iedereen die het niet doorhad, dit is een positief punt eh ;) Vanaf januari zal ik bijvoorbeeld voor de komende 3 jaar de functie van voorzitter voor KLJ Limburg op mij nemen, weldegelijk een stevige verantwoordelijkheid met een extra hoop aan vergaderingen en initiatieven om te doen en ondersteunen. Allemaal heel tof en geweldig, maar een blog is gewoon niet direct het medium om het daarover te hebben. Op Facebook krijg ik daarop gegarandeerd reacties van mensen die daardoor rechtstreeks of onrechstreeks beïnvloed worden terwijl het hier in de reacties altijd erg stil blijft. Leest er niemand dit of ligt de drempel om hier te reageren gewoon veel hoger dan op Facebook? (Niet dat ik hier effectief een antwoord op verwacht natuurlijk, dat zou maar al te gek zijn).
U hoort weer van mij als ik nog eens iets te ventileren heb dat ik echt niet voor mezelf kan houden, tot dan zal het hier weer bedroevend stil blijven...
