*stilte*
Het academiejaar is weer begonnen. Twee jaar unief verprutst, nu aan de hogeschool nog eens proberen.
Verplichte lessen, middelbaargevoel, handje vasthouden en volgens mij leert mijn bomma sneller Wiskunde dan ik momenteel.
Alweer een nieuwe mensen om te leren kennen en mee samen te werken, 3 groepen van elk ongeveer 35 studenten om precies te zijn. Combinatietrajecten maken het moeilijk om ergens echt thuis te horen.
Eenzaamheid, iets wat ik in Leuven nog niet meegemaakt heb.
Nieuwe kotgenoten. Nog meer mensen om te leren kennen, meer mensen om een heel jaar (en misschien wel meer) een huis mee te delen.
Misschien kunnen zij mij niet af, misschien ik hen niet. Er is weinig aan te doen, we zitten met elkaar opgescheept.
De onoverkomelijke ruis op mijn radio...
En dan is zij er. Diegene waar ik een hele week naar uitkijk. Wij.
