Voor mij is oudejaarsavond een avond gelijk een ander, met dat ene verschil dat ik nu blokpauze mag pakken en mij eens goed mag laten gaan. Goed eten en drinken, omdat het aanvaard is dat studenten daarvoor een avond en nacht voor vrij nemen en 's anderendaags nog een dag recuup der bovenop.
Feesten omdat het getalletje op de kalender veranderd is, is niet direct aan mij besteed: mijn kalender loopt eerder van september tot september, van schooljaar tot schooljaar maar omdat ik er van't jaar niet echt in geslaagd ben om alles deftig te bloggen, een samenvattingslijstje.

In 2009:

• begon ik het jaar met een lief
• slaagde ik voor het eerst in 3 jaar voor men januari-examens!
• deed ik (alreeds voor de tweede maal) mee aan een naaktkalendershoot
• ging ik voor de eerste maal bloed geven voor Bloedserieus
• had ik voor de eerste maal slechts 1 herexamen
• speelde ik mijn lief voor de eerste keer pas na 10 maanden kwijt
• moest ik enorm weinig spellen begeleiden op kamp (en had dus bergen vrije tijd!)
• ging ik voor de eerste keer al liftend op vakantie (naar Stockholm!)
• ging ik voor de tweede maal werken in de Colruyt
• deed ik voor de eerste keer mee aan het Landjuweel van KLJ en werd er eerste in de Vrije Ritmiek Jongens
• werd ik Provinciaal Bestuurslid van KLJ Limburg, stelde mij kandidaat voor ondervoorzitter maar werd ik verkozen tot voorzitter
• begon ik aan een combinatiejaar tweede en derde jaar Toegepaste Informatica
• nam ik voor de eerste keer deel aan een Nationale Raad en een Nationaal Bestuur van KLJ
• spendeerde ik enorm veel tijd aan de jeugdbeweging
• ging ik meer dan eens skinny dippen
• leerde ik enorm veel nieuwe mensen kennen
• verhuisde ik foto's weg van deze blog
• begon ik een Twitter-account om te twitteren over de reis naar Zweden
• opende ik een LinkedIn-profiel dat ik pas gisteren volledig ingevuld heb
• ging ik weer een heel aantal keer cantussen (maar niet zoveel als in men eerste jaar)
• luisterde ik opnieuw naar de Tijdloze
• eindig ik het jaar zonder lief

In 2010:

• hoop ik minstens even veel nieuwigheden mee te maken als in 2009
• mag het altijd beter worden

Huppah, genoeg gezeverd. Feestdis here I come, en dan maar ffkes niet aan de Afrikaantjes denken...

Gisteren gekocht en vandaag reeds uitgelezen. Niet omdat Project Babylon zo'n geweldig boek is, niet omdat Andreas Wilhelm zo'n meeslepende verteller is. Vooral omdat het blok is en wiskunde me niet direct kon boeien. Natuurlijk een pluspunt dat het mij op zijn minst meer kon boeien dan mijn cursussen, al is dat op zich ook geen wonder want ook Facebook boeit mij meer en eenieder zal moeten toegeven dat daar ook niets interessant opstaat.

Het boek, dan maar, past een beetje in de "Dan Brown"-hype van nog niet zo lang geleden en bevat zelfs een kleine verwijzing naar de "Da Vinci Code". Ook hier zien we termen als Sang Real, de Priorij van Sion en dergelijke terugkomen met dan nog een hoop andere mystieke en occulte groeperingen erbij betrokken.

De hoofdpersonages, de Engelse professor Lavell die werkzaam is in een museum te Hamburg en de ingenieur Navreux die niet echt van regels houdt, zijn best wel goed uitgewerkt met een aantal specifieke karaktertrekken die hun onderlinge conversaties aangenaam om lezen maakt. Jammer genoeg staan er een aantal (volgens mij) vertalingsfouten in het boek die niet direct steek houden wat soms de geloofwaardigheid van enerzijds een professor of anderzijds een ingenieur toch wel aantasten. Natuurlijk valt daar over te lezen, maar het stoort een beetje in het verhaal.
De nevenpersonages en afwijkingen van de grote verhaallijn zijn slechts matig boeiend en hebben dikwijls vooral tot nut om een personage al eens te introduceren zodat hij/zij in een latere scène eens iets "belangrijk" kan doen zonder al te veel introductie.

Al bij al, voor mensen die de boeken van Dan Brown kunnen appreciëren en nog wat gelijkaardig willen lezen, kan dit boek zeker een paar uur plezier garanderen en daarna kan er dan doorgegaan worden met de twee vervolgen "Project Sakkara" en "Project Atlantis". Niet geschikt voor liefhebbers van de Nederlandse taal, naar mijn aanvoelen zitten er een heel aantal vertalingsfouten in die het vlotte lezen niet direct bevorderen.
Project Babylon is trouwens nu te vinden in de Standaard Boekhandel met een Voordeelboeksticker voor slechts 7,5 euro.

Vorige week was ik mee als Flipper (of ook wel de Flexibel Inzetbaar Persoon) op Trainingsdagen I, wat in mijn jeugdbeweging de cursus is voor mensen vanaf 16 jaar die graag hun animatorbrevet halen. Ik kan het iedereen aanraden om zo mee te gaan: geen vergaderingen op voorhand, niets voorbereiden en geen enkele blok begeleiden. Het enige wat er verwacht wordt van u is dat je het materiaal voor elke blok klaarzet en achteraf een beetje opruimt. Als je dan tussendoor ook nog een beetje foto's maakt ben je helemaal de max.

Je doet dus eigenlijk 4 dagen niets, tot op de laatste avond... want dan is het fuif. Dan drinken ze met hun 38-igen de volle 14 bakken alcoholische dranken leeg, alléja, als je geen rekening houdt met de flesjes de voor 3/4de gevuld teruggevonden worden onder de tafeL...

Daarom is deze post opgedragen aan de bosjesspauwer, de pompbakpisser en de raamkotser van dienst! Jullie maakten het helemaal af! Bedankt!

Tof om te merken dat ook software zich af en toe eens schaamt!

Het is allemaal niet zo gemakkelijk meer om te schrijven. Vroeger was ik een opgejaagd mannetje dat altijd en overal een mening over had en die heel graag aan de hele wereld meedeelde.
Tegenwoordig ligt het allemaal veel genuanceerder: ik heb mij bedacht dat het allemaal heel gemakkelijk is om uw gal te spuien op het internet maar dat 99% van de mensen op het internet er geen behoefte aan hebben om mijne zever te lezen. Er zelf iets aan doen, het verkondigen op café tussen pot en pint of ze gewoon voor mezelf houden, is wat ik nu meer en meer doe.

Wat moet ne mens dan wel schrijven op zijn blog? Na nog een beetje nadenken, was ik er van overtuigd dat ik er niet in zou slagen om iets te schrijven dat meer mensen zou interesseren en dus bleef het hier stil.
Het bleef lang stil, want "de wereld" heeft er geen zaken mee hoe slecht ik er aan toe was toen mijn relatie eindigde of hoe geweldig euforisch ik mij voelde toen ik al liftend Stockholm bereikt had. We zijn "gezegend" met microblogging tools à la Twitter en Facebook waar er snel iets kan neergesmeten worden voor het publiek dat je zelf bepaald. Sneller, gemakkelijker en met een grotere respons.

Naast dat, eerder negatieve punt, komt er ook bij dat mijn toekomstidee de laatste 2 maanden regelmatig drastisch gewijzigd is met als gevolg dat ook mijn tijdsbesteding anders is. Voor iedereen die het niet doorhad, dit is een positief punt eh ;) Vanaf januari zal ik bijvoorbeeld voor de komende 3 jaar de functie van voorzitter voor KLJ Limburg op mij nemen, weldegelijk een stevige verantwoordelijkheid met een extra hoop aan vergaderingen en initiatieven om te doen en ondersteunen. Allemaal heel tof en geweldig, maar een blog is gewoon niet direct het medium om het daarover te hebben. Op Facebook krijg ik daarop gegarandeerd reacties van mensen die daardoor rechtstreeks of onrechstreeks beïnvloed worden terwijl het hier in de reacties altijd erg stil blijft. Leest er niemand dit of ligt de drempel om hier te reageren gewoon veel hoger dan op Facebook? (Niet dat ik hier effectief een antwoord op verwacht natuurlijk, dat zou maar al te gek zijn).

U hoort weer van mij als ik nog eens iets te ventileren heb dat ik echt niet voor mezelf kan houden, tot dan zal het hier weer bedroevend stil blijven...